( اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ؛ چون در راه خدا به راه افتاديد ، و براى خدا در سفر حركت آمديد : بايد از أحوال مردمى كه با آنها مواجه مىشويد ، كاملا تجسّس نموده ؛ تا ايمان و يا كفر آنها بر شما مسلّم شود . و به كسى كه به شما سلام كه علامت و نشانهء اسلام است ، نمود ؛ نگوئيد : تو مؤمن نيستى ، تا بدين‌وسيله از زخارف و متاع دنيوى او ( با أخذ غنيمت در أموال و گرفتن أسير ) بهره‌اى جوئيد ! بدانيد كه آنچه در نزد خداست و براى شما در أثر اين جهاد فى سبيله معيّن و مقدّر كرده است ، بسيار است ؛ و غنائم اخروى سرشار و فراوان است . شما هم خودتان ) پيش از اين ، همين‌طور بوديد ( و ايمانتان فقطّ به ظاهرى از إسلام و سلام شناخته مىشد ) در اين حال خدا بر شما منّت نهاد ( و ايمانتان را قوى كرد ) و بنابراين واجب است بر شما كه تفحّص بنمائيد ؛ تا مورد نظر ما از إبهام و ترديد بيرون آيد ؛ و روشن و آشكارا گردد . حقّا خداوند به آنچه شما انجام مىدهيد ، خبير است ) و از جملهء آيات ، اين كريمه است : وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْلَمُونَ . « 1 » ( و اگر يك نفر از مشركين به تو پناه آورد ؛ تو او را پناه بده ! تا گفتار خدا را بشنود ؛ و سپس او را به مأمنش ( محلّ امن و أمان ، و سكون خاطر ، و دورى از خاطرات نفسانيّه و شيطانيّه و حرم خدا ) برسان ، و و اصل گردان ! اين به جهت آنست كه : ايشان جماعتى هستند كه نمىدانند . ) و از جملهء آيات ، اين كريمه است : وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ كَذلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلى رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ . « 2 »

--> ( 1 ) آيهء 6 ، از سورهء 9 : توبه . ( 2 ) آيهء 108 ، از سورهء 6 : أنعام .